Lazurowe Wybrzeże znałem z odcinka pierwszego, od strony Monako, Lérins i Antibes. Tym razem poszedłem w drugą stronę, na zachód, w kierunku, który większość gości omija: wzdłuż czerwonych skał Estérel, przez Saint-Tropez, aż do Port-Cros i Porquerolles. Jednostką była M/Y ALL FOR YOU, Princess S62 z 2024 roku, 20,42 metra, sześcioro gości w trzech kabinach, dwuosobowa załoga. Dwa silniki MAN, prędkość przelotowa dwadzieścia pięć węzłów, maksymalna trzydzieści dwa. Najciekawsze jest jednak zanurzenie: zaledwie 1,46 metra. To pozwala stanąć tam, gdzie większe jachty muszą zostać dalej od brzegu.
Trasa jest propozycją, którą ułożyłem na tej jednostce, a port zaokrętowania ustalamy przy rezerwacji. Wsiadłem, wypłynąłem i wróciłem. Dzień po dniu, tak jak było.
Dzień 1 Cannes i pierwszy wieczór
Weszliśmy na pokład po południu. Princess S62 jest jednostką, która od pierwszej minuty wydaje się łatwa: niski, szeroki pokład rufowy, flybridge z miejscem na cały zespół, dwuosobowa załoga, która wie, co robi, i nie narzuca się. Po krótkim oprowadzeniu odbiliśmy od nabrzeża i przeszliśmy kawałek wzdłuż brzegu, żeby zakotwiczyć w spokojnej zatoczce pod Théoule.
Pierwszy wieczór, jak zawsze, na rufie, z Aperolem Spritz w ręku. Patrzyliśmy, jak Cannes po drugiej stronie zatoki zapala światła, a czerwone wzgórza Estérel robią się coraz ciemniejsze. Kolacja na pokładzie: świeża ryba z rusztu i sałatka z pomidorów. Nikt nie sięgnął po telefon.
Dzień 2 Czerwone skały Estérel i Saint-Tropez
Lubię wstać o świcie, wejść na flybridge z kawą i patrzeć, jak powoli wstaje słońce. Tego ranka morze było jak tafla jeziora, a rdzawoczerwone skały Estérel zapalały się w świetle jedna po drugiej. Po śniadaniu ruszyliśmy wzdłuż brzegu, przy samej skale, bo płytkie zanurzenie pozwala podejść naprawdę blisko. Zatrzymaliśmy się w zatoce Agay na długą kąpiel w ciepłej, lazurowej wodzie, która przy czerwonej skale wygląda jak z innej planety.
Po południu Saint-Tropez, do którego od Agay jest niecała godzina. Wypłynęliśmy na zatokę, zakotwiczyliśmy przy wejściu i zeszliśmy tenderem do starego portu. Obowiązkowy rytuał: lody w słynnej lodziarni przy nabrzeżu, jedzone na murku, z widokiem na jachty, które są większe niż nasz cały port zaokrętowania. Wieczorem wróciliśmy na kotwicę w Baie des Canoubiers, kolacja na rufie, owoce morza i zimne białe wino.
Dzień 3 Pampelonne i dzień dla wody
Trzeci dzień był dniem wody. Przeszliśmy na południe, wzdłuż półwyspu, do zatoki Pampelonne, trzykilometrowej plaży, którą od strony morza widzi się inaczej niż z lądu: bez tłumów, z rzędem białych kabin na brzegu i przejrzystą turkusową wodą. Zakotwiczyliśmy dość daleko od linii bojek, gdzie dno jest piaszczyste, i prawie nie ruszyliśmy się z miejsca. Poleżeć i popływać w ciepłej, lazurowej wodzie, to był cały nasz plan.
Po południu obejście przylądka Camarat, z białą latarnią na szczycie, i powrót na kotwicę. Kolacja: ryba złowiona tego dnia, grillowana z cytryną.
Zauważyłem tu coś, co przy większych jachtach umyka: na jednostce tej wielkości cały zespół jest razem. Nikt nie znika w kabinie na drugim końcu pokładu, rozmowy toczą się na flybridge, a dwuosobowa załoga zjawia się dokładnie wtedy, kiedy jest potrzebna, i znika, kiedy nie jest. Dla sześciu osób to rozmiar wręcz idealny.
Dzień 4 Port-Cros, wyspa w parku narodowym
Czwartego dnia „za daleko” przestało istnieć. Princess S62 robi dwadzieścia pięć węzłów, więc do Port-Cros, wyspy na pełnym morzu, dotarliśmy w niecałe półtorej godziny. Port-Cros należy do parku narodowego i to widać: gęsty las schodzący do samej wody, brak samochodów, brak betonu i woda tak przejrzysta, że z pokładu widzi się dno na kilkanaście metrów.
Zakotwiczyliśmy przy plaży Palud, gdzie wytyczono podwodną ścieżkę do snorkelingu z tablicami opisującymi rośliny i ryby. Pływaliśmy z maskami nad łąkami trawy morskiej, w otoczeniu stad ryb. Wieczorem spacer do maleńkiego portu i kolacja z lokalnej ryby w jedynej wiosce na wyspie.
Mały jacht o płytkim zanurzeniu nie jest gorszą wersją dużego. To inna trasa: bliżej skał, bliżej plaży, tam, gdzie duże jednostki muszą stać dalej. — Tomasz Wrzesiński, broker jachtowy, Monaco
Dzień 5 Porquerolles i plaża Notre-Dame
Z Port-Cros do Porquerolles jest tylko kilka mil, więc przeszliśmy tam spokojnie po śniadaniu. Porquerolles to największa z Wysp Złotych: lasy sosnowe, winnice, wioska bez samochodów, w której wszyscy jeżdżą na rowerach. Płytkie zanurzenie znów się przydało, bo zakotwiczyliśmy tuż przy plaży Notre-Dame, jednej z najpiękniejszych we Francji, białej, długiej, osłoniętej od mistrala przez sam kształt wyspy.
Cały dzień: kąpiel, długi obiad na pokładzie, wieczorem krótki spacer do wioski i z powrotem na rufę. To był dzień, w którym zrozumiałem, po co się tu przypływa.
Wyspa ma też swoją codzienną stronę. W wiosce kupiliśmy bagietki, lokalny ser i pomidory, które zjedliśmy później na rufie, z widokiem na zachodzące słońce. Żadnej wielkiej organizacji, żadnego planu, tylko dobre jedzenie i ciepły wieczór.
Dzień 6 Cap Taillat i droga powrotna
Szósty dzień to powrót na wschód, ale nie najkrótszą drogą. Zatrzymaliśmy się przy Cap Taillat, dzikim cyplu, gdzie wąski pas piasku łączy skalistą wysepkę z lądem. Nie ma tu żadnej zabudowy, tylko woda w trzech odcieniach turkusu. Kąpiel, leżenie na rufie, lekki obiad na pokładzie. Gdy zrobiło się chłodniej, wyszliśmy na flybridge i patrzyliśmy, jak cień cypla wydłuża się na wodzie.
Wieczór spędziliśmy w zatoce Cavalaire, na kotwicy. Dzięki prędkości przelotowej mieliśmy cały dzień dla siebie, bez pośpiechu i bez patrzenia na zegarek.
Dzień 7 Powrót do Cannes
Ostatni poranek był taki sam jak pierwszy: kawa o świcie na flybridge, morze jak tafla, w oddali sylwetka Estérel. Nikt się nie spieszył. Wróciliśmy wzdłuż brzegu na spokojnie, z jedną długą kąpielą po drodze, na pustej wodzie. Dotarliśmy do Cannes opaleni, wyspani i trochę zbyt zadowoleni z życia.
Ile to kosztuje i co warto wiedzieć
M/Y ALL FOR YOU — Princess S62, rocznik 2024, 20,42 metra, sześcioro gości w trzech kabinach (dwie double i jedna twin), dwuosobowa załoga, stabilizatory na kotwicy — czarteruje się od 27 000 € za tydzień w sezonie niskim do 30 000 € w wysokim, plus APA, czyli zaliczka na paliwo, prowiant i opłaty portowe, którą rozlicza się po rejsie (orientacyjnie około 30% stawki, dokładną kwotę potwierdzam dla konkretnego terminu). Podatki i opłaty portowe nie wchodzą w cenę tygodnia.
Trasa, którą opisałem, jest propozycją: kolejność postojów i długość przejść ustalam z kapitanem pod termin, pogodę i dostępność miejsc. Jacht jest też oferowany na Korsyce, Riwierze Liguryjskiej i Sardynii, na zapytanie. Na pokładzie jest tender Williams Jet Tender 325, Seabob i sprzęt holowany, ale przyznam szczerze, że największą radość sprawiło mi leżenie w wodzie i długie kolacje na pokładzie. To dobra jednostka dla dwóch par albo małej rodziny, która chce płynąć we własnym tempie.
Chcesz przepłynąć tę trasę naprawdę?
Napisz, kiedy i z kim płyniesz — sprawdzę dostępność i ułożę ten tydzień pod Was.
Zobacz ten czarter →To dziewiętnasty odcinek serii „Dziennik z rejsu" — po Lazurowym Wybrzeżu, Balearach, Cykladach, Dalmacji, Sardynii, Wybrzeżu Amalfi, Korsyce, Sycylii i Wyspach Liparyjskich, Zatoce Sarońskiej, Archipelagu Toskańskim, Riwierze Liguryjskiej, Wyspach Jońskich, Kornatach z rzeką Krką, Malcie z Sycylią, Wybrzeżu Turkusowym w Turcji, Bahamach Nowej Anglii i Zatoce Neapolitańskiej z Wyspami Pontyjskimi. W kolejnych odcinkach popłyniemy dalej — każda trasa ma swój własny rytm.